Δηλαδή πρόκειται για ζήτημα κοινοβουλευτικής τακτικής;
Όχι μόνο κοινοβουλευτικής τακτικής αλλά και εμπιστοσύνης. Δηλαδή λες τι είναι ακριβώς τα μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά και δεν μπορούν να στο ορίσουν. Πρέπει να υπάρξει χρόνος για το φοιτητικό κίνημα να δει το σχέδιο και το κυριότερο για μένα, που μου δημιουργεί μεγάλη δυσκολία να ψηφίσω την αναθεώρηση του άρθρου 16, μεγάλη συναισθηματική, διανοητική, ηθική αντίδραση, είναι ότι δεν επιλύσαμε προηγούμενα το κεντρικό πρόβλημα.
Τι ακριβώς;
Δηλαδή χρηματοδότηση και μεταρρύθμιση στο δημόσιο Πανεπιστήμιο. Δεν κάναμε τίποτα γι’ αυτό και ξαφνικά συγκεντρώνουμε τη συζήτηση γύρω από το άρθρο 16. Είτε είμαστε υπέρ είτε κατά. Aυτό το θεωρώ αποπροσανατολιστικό, το πολιτικό σύστημα δεν είχε το ηθικό δικαίωμα να προχωρήσει στο άρθρο 16 πριν επιλύσει το άλλο πρόβλημα. Και επομένως έχει το περιθώριο, αφού τώρα δεν τα βρήκαν τα κόμματα, κακώς κατά τη γνώμη μου ούτε με την προηγούμενη κυβέρνηση, ούτε με τη σημερινή. Έπρεπε να υπάρξει μία ευρύτερη συναίνεση πάνω στον πυρήνα της μεταρρύθμισης, όχι αυτή η βλακεία της Γιαννάκου που θα την αλλάξουν κιόλας.
Σας μίλησα πριν για ανταγωνισμό ποιότητας. Αυτό σημαίνει ότι τα δημόσια ιδρύματα διαφοροποιούνται, αποκτά το κάθε ένα τα δικά του χαρακτηριστικά, τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα, την αυτοτέλειά του. Εδώ η Γιαννάκου έφτιαξε ένα τιμοκατάλογο από πάνω μέχρι κάτω που αφορά το ίδιο το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο ή τη Νομική με την Ανθοκομία Λάρισας. Αυτό το θεωρώ βλακεία. Άσε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν. Αυτή πρέπει να είναι η τακτική μας. Τι θα κάνει ένα Πανεπιστήμιο με τους αιώνιους φοιτητές. Λύσε το εσύ τι με νοιάζει εμένα. Εγώ θα σε πληρώνω για ενεργούς φοιτητές. Βάλτους σε ένα ψυγείο ας πούμε, γιατί να τους διώξεις τους ανθρώπους; Να δηλώσουν ποιοι δεν θέλουν να σταματήσουν τις σπουδές τους. Εγώ θα σου πληρώνω για 5 χρόνια συν 2 ίσον 7.
Γιατί να πω εγώ στο Πολυτεχνείο τι θα κάνει και τι θα κάνει η Ανθοκομία που δεν έχει καν φοιτητές; Άσε τον καθέναν ελεύθερο να λύσει όπως θέλει τα προβλήματά του. Γιατί πρέπει να είμαστε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι; Μιλάμε για ευελιξία από εκεί και πέρα; Έτσι, μεγάλη ευελιξία. Την ευελιξία που θα είχε ενδεχομένως ένα ιδιωτικό. Αλλά ιδιωτικά δεν έρχονται. Ξέρετε κανένα που θα έρθει να επενδύσει στην Ελλάδα για να κάνει ένα Χάρβαρντ ή Γέιλ; Αυτό είναι ένας μύθος.
Αυτό είπε και ο κύριος Βερελής σε μία δήλωσή του.
Mα είναι προφανές. Δεν θα λύσει το πρόβλημα του Πανεπιστημίου ένας ανταγωνισμός από έξω με ένα καλό ιδιωτικό. Διότι αυτό το καλό ιδιωτικό δεν θα έρθει. Δεν έχει λόγους να έρθει.
Άρα ψηφίζετε κατά του άρθρου 16;
Θα δω. Είμαι υπέρ της αλλαγής του άρθρου 16 σε δύο σημεία. Το πρώτο πρέπει να απελευθερώνει τα δημόσια Πανεπιστήμια από το δημόσιο λογιστικό. Δηλαδή να έχει χρηματοοικονομική αυτοτέλεια το Πανεπιστήμιο. Να μην χρειάζεται για μία μεταφορά καρέκλας από τον έναν όροφο στον άλλο απόφαση του Υπουργού. Να σπάσει η γραφειοκρατία. Αλλάζω την ουσία του. Το κάνω ειδικού τύπου ίδρυμα δημόσιου χαρακτήρα. Δεν υπάγεται στα κανονικά δημοσίου δικαίου. Δίνει όμως λόγο στο χρηματοδότη του. Ασφαλώς. Διότι θα υπάρχουν ορκωτοί λογιστές, το ελεγκτικό συνέδριο. Αφού υπογράφουμε συμβόλαιο χρηματοδότησης.
Στο συμβόλαιο θέλω να ενσωματώνεις τους στρατηγικούς στόχους της κυβέρνησης με την ευρεία έννοια. Δηλαδή να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες ή την ιατρική έρευνα, την ελληνική γλώσσα, την ελληνική παιδεία, βάζουμε λοιπόν και τους προγραμματικούς στόχους στο συμβόλαιο και τους ειδικούς στόχους σε κάθε ίδρυμα, δηλαδή τα στάνταρ της ποιότητας σε κάθε ίδρυμα. Κι αν ένα ίδρυμα δεν πιάνει τους στόχους της ποιότητας, ενώ το χρηματοδοτούμε, στην αρχή θα πάρουμε έκτακτα μέτρα ανασυγκρότησης του, θα του δώσουμε πρόσθετους πόρους, ενδεχομένως να στηρίξουμε επενδύσεις του αν δεν έχει κτίρια, θα του δώσουμε συμβουλευτική και πληροφορική εργασία, μια- δυο- τρεις αν συνεχίσει να μην πιάνει τα στάνταρ θα υποχρεωθούμε να πάρουμε δραστικά μέτρα.
Δηλαδή ή θα το υιοθετήσει ένα άλλο πανεπιστήμιο να το ανασυγκροτήσει ή θα το κλείσουμε και θα πάμε τους φοιτητές σε ένα καλό πανεπιστήμιο της ίδιας τάξης. Πρώτον λοιπόν αλλάζουμε στο άρθρο 16 αυτή την πρόβλεψη, ώστε να απελευθερώσουμε τα δημόσια πανεπιστήμια. Δεύτερον κάνουμε την πρόγνωση με σαφήνεια για την ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών, εφόσον δεν διαλέγουν κέρδη και τηρούν τα ίδια στάνταρ ποιότητας ακαδημαϊκά, επιστημονικά, διδακτικά με τα δημόσια πανεπιστήμια. Θα τα αξιολογούμε δηλαδή με τα ίδια ακριβώς με τα ίδια κριτήρια; Ούτε πιο πάνω ούτε πιο κάτω.
Αυτό είναι άποψη Ανδρουλάκη ή άποψη ΠΑΣΟΚ;
Αυτή είναι άποψη Ανδρουλάκη, πιστεύω ότι αυτή είναι και η άποψη του ΠΑΣΟΚ, και η διαφορά είναι αν θα πρέπει να ψηφίσουμε τώρα ή να το διαχειριστούμε στην επόμενη βουλή είτε είμαστε κυβέρνηση, που πιστεύω ότι θα είμαστε, είτε με την ευρύτερη συναίνεση αν δεν είμαστε κυβέρνηση. Δηλαδή εγώ θεωρώ ότι είτε κερδίσουμε είτε χάσουμε τις εκλογές, δεν μπορεί ένα κόμμα να αλλάξει το Σύνταγμα.
Και για να σας πω γενικότερα, είμαι ριζικά αντίθετος με την αναθεώρηση του Συντάγματος. Κάθε 4 χρόνια αναθεωρούμε το Σύνταγμα. Είναι ένα στοιχείο παρακμής του πολιτικού συστήματος. Άρα λοιπόν η αντίθεση μου είναι βαθύτερη, είναι ουσιαστική και αφορά το σύνολο των ρυθμίσεων. Θεωρώ ένδειξη αποτυχίας του πολιτικού συστήματος το ότι δεν είναι σε θέση να λύσει προβλήματα διαρθρωτικά και σύνθετα και το ρίχνει στη συνταγματολογία. Ένα κράτος που αναθεωρεί διαρκώς το Σύνταγμα έχει αποτύχει. Αυτή είναι η άποψη μου γενικά, έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με όλο το πολιτικό σύστημα. Θεωρώ ότι κρύβει την ανικανότητα του πίσω από συνταγματικές συζητήσεις, επομένως η παρατήρηση μου είναι πολύ βαθύτερη από όλους τους άλλους.
Η βαθύτερη μου διάθεση, αλλά βεβαίως δεσμεύομαι από ένα μεγάλο κόμμα στο οποίο ανήκω, ήταν να μην εμφανιστώ καθόλου, να καταγγείλω τη διαδικασία και να φύγω. Ότι είναι δείγμα της ανικανότητας του πολιτικού συστήματος. Με τον ίδιο ακριβώς ενθουσιώδη τρόπο τα ίδια πρόσωπα που μας λένε σήμερα το ένα ή το άλλο, μας λέγανε πριν από 4 χρόνια για το βασικό μέτοχο. Με τον ίδιο ενθουσιασμό μας πρήξανε τότε με το βασικό μέτοχο και έρχονται τώρα εκ των υστέρων και μας λένε ότι κάνανε γκάφα. Τα λέγαμε και τότε, εγώ τα έλεγα τότε. Άρα λοιπόν η αντίθεση μου είναι βαθύτερη, ουσιαστική και αφορά στο σύνολο του πολιτικού συστήματος. Είτε είναι Νέα Δημοκρατία είτε είναι Αριστερά είτε είναι ΠΑΣΟΚ με τον κατεστημένο του λόγο.